Kannski orðnar smá ruglaðar.

Stuðið farið að hefjast af alvöru.

Arnar er svona líka flinkur að elda mat. Og örlátur á rauðvín.

Þetta byrjaði allt saman mjög snyrtilega í Milton Keynes um helgina. Við fórum til Cambridge, borðuðum við ána og náðum góðu spjalli. Fundum stað þar sem var dansiball með hljómsveit og naðum upp góðri sveiflu. Svo var aðeins verlsað á laugardaginn. Þegar ég segi aðeins þá þurfti að fara heim á hótel til að skila af sé pokum svo við gætum haldið áfram að versla meira.

Búinn að fatta að hann hittir fullt af nýjum krökkum og er orðinn spenntur að fara.

Fyrsti skóladagurinn. Smá taugaspenna í gangi.

Lögreglan kom í heimsókn í skólann hans Láka í dag. Hann var smá svekktur af því að löggan kom ekki á bíl en Láki vildi sko fá að heyra "nínonínoníno!" Hvað sem því líður þá spurði löggan að fyrirlestri loknum hvort það væru einhverjar spurningar. Láki rétti þá upp hendi, stóð upp og söng hástöfum "Bob the builder". Spurning smurning, þegar hægt að performa þá gerir meður það.

Við erum loksins búin að mála þannig að núna er ekkert half and half. Voða röstik og fínt.

Andrés vinur minn kom í heimsókn. 10 ár og við höfum ekkert breyst. Að hugsa með sér. Hann býr í Aberdeen þannig að belgíudvölin kom einhverri útþrá í okkur bæði. Þó að ég skilji ekki afhverju einhver vil frekar búa í Aberdeen en Madríd!

1. Mín fyrsta minning er ég fjögurra ára á Ibiza að pissa undir borði á veitingastað. Úti sem betur fer.

2. Ég hef engan áhuga á ferðalögum til fjarlægra stranda. Mér finnst tilhugsunin um að fara fótgangandi um Laos ógeðsleg. Ég vil bara fara til New York og Madrid.

3. Ég skammast mín fyrir að vilja ekki fara til Laos.

4. Ég segjist hafa gaman af því að elda. Það er ekki satt, ég hef gaman af því að borða.

5. Ég er óstjórnlega löt.

6. Ekkert myndi gera mig ánægðari en að finna gott mastersnám til að fara í þar eð ég er haldin sérlega slæmu menntasnobbi og vil geta sett stafi fyrir aftan nafnið mitt.

8. Ég trúi því í alvörunni að næsta laugardag vinni ég lottóið og það sem meira er að ég eigi það skilið fyrir að vera góð manneskja.

111.000 kr. fyrir okkur þrjú frá föstudegi til föstudags. 860 pund. Það er einum of. Joder ostía.

Þá erum við litla fjölskyldan komin í tveggja vikna sumarfrí. Ætlum að reyna að fara annaðhvort í dýragarðinn í Chester, eða Gulliver´s World í Warrington eða í Ikea (Jei!!) eða bara allt ofantalið. Vandamálið er að hér rignir enn, komið vel á sjöttu viku af látlausri rigningu. Verst að ég á ekki fyrir flugmiðum til að koma bara heim í sólarsæluna þar. Best að kíkja inn á Icelandair bara til að tjékka á hvað miðinn kostar.

Láki þarf að fá að vera með, sést hér með alvöru velskan dreka.

Uppi á The Great Orme, fjallið í Llandudno. Hægt er að fara með kláf alla leið upp á topp og rölta þar um. Glæsilegt.

Á hliðargötu í LLandudno. (Takið eftir að LLan er borið fram eins og hlið: hland dudno.)

Eldhúsið í hótelinu. Allt við það sama hundrað og fimmtíu árum síðar.

LLandudno

Brúðkaupsafmælið fór fram með pompi og pragt í Llandudno. Hér erum við á geggjaðasta veitingastað sem ég hef komið á, allt eins og það var á Viktoríu tímabilinu.

Nú er ég aldeilis komin með plan, maður. Bara á leiðinni heim. Þarf bara að selja húsið, fá vinnu fyrir mig og manninn, pakka og koma, kaupa hús og setjast niður og dæsa. Ekkert mál.

Ég komst ekki í gegnum lokasíuna, fékk 12 stig af tuttugu mögulegum, þau fjögur sem í gegn komust fengu 15 og 16 stig. Ég var því ekki mjög langt frá en dugði ekki til. Ég er gjörsamlega niðurbrotin manneskja, veit ekki í hvorn fótinn á að stíga, eða hvað gerist næst.

Þá er bara verið að bíða eftir að heyra hvernig mér gekk í viðtalinu. Ég er ekkert of upplitsdjörf með það, þrátt fyrir að ég haldi að ég hafi staðið mig ágætlega þá voru lokaorð þeirra að það væru 60 umsækjendur en aðeins 4 stöður. Mér fannst dálítið eins og hún væri að segja mér að vera ekki of vongóð. ég er í smá limbói núna, er ekki með plan B tilbúið. Hvað um það, ég er í fríi, sólin skín og við erum að fara í pikknikk. Ta ra.