Loksins, loksins er lokið (fingers crossed) þessu veseni með rakann í veggjunum hjá okkur. Endapunktur vonandi kominn á málið og ekkert eftir nema að mála upp á nýtt. Ekki uppáhaldsiðjan mín, ég er ekki nógu mikill fullkomnunarsinni til að hafa þolinmæði en ég er ákveðin í að hafa allt skínandi hvítt fyrir jól, þannig að það er bara að drífa síg í málið.

Fékk flugmiðana senda í dag, rétt rúmar tvær vikur í heimkomu!

Ég ætla nú að taka örlög mín í mínar hendur, ég neita að vera fórnarlamb lengur, fórnarlamb bankakerfisins. Er á fullu að leita að besta dílnum, og ég sé ekki betur en að með smá tilfæringum, geti ég greitt niður húsið á 10 árum og 10 mánuðum, frekar en 25 árum. Gott það! Oneaccount.co.uk mortgage shrinker. Berið saman við íslensk húsbréf. Hvernig lítur það út?

Já, þetta var á þriðjudaginn, á laugardaginn töpuðu þeir svo fimm tvö fyrir Stockport, og í gærkvöldi þrjú eitt fyrir Birmingham. Eiginmaður minn er sumsé núna hættur að fylgjast með fótbolta. Hann þolir ekki meira svona.

Við Lúkas skelltum okkur í lest á sunnudginn og heimsóttum Hörpu, Arnar og Katrínu í Manchester. Mér líst svona ljómandi vel á borgina og húsið og hverfið þeirra skötuhjúa bara með ágætum. Ég á eftir að fá að koma aftur í heimsókn og versla smávegis, þeir eru nebblilega með Habitat í Manchester...Ég keypti reyndar ef ég man rétt, barstólana mína í Manchester. Og sendi heim með pósti. Kemur Líki púki. Leiter!

Já, þetta var á þriðjudaginn, á laugardaginn töpuðu þeir svo fimm tvö fyrir Stockport, og í gærkvöldi þrjú eitt fyrir Birmingham. Eiginmaður minn er sumsé núna hættur að fylgjast með fótbolta. Hann þolir ekki meira svona.

Við Lúkas skelltum okkur í lest á sunnudginn og heimsóttum Hörpu, Arnar og Katrínu í Manchester. Mér líst svona ljómandi vel á borgina og húsið og hverfið þeirra skötuhjúa bara með ágætum. Ég á eftir að fá að koma aftur í heimsókn og versla smávegis, þeir eru nebblilega með Habitat í Manchester...Ég keypti reyndar ef ég man rétt, barstólana mína í Manchester. Og sendi heim með pósti. Kemur Líki púki. Leiter!

Eiginmaður minn situr í þessum skrifuðum orðum í sófanum og bítur í hnúana á meðan sölt tárin renna niður bústnar kinnar hans. Angistin er ólýsanleg, sorgin og eymdin nánast áfinnanleg. Og hvað er að gerast? Jú, Wrexham FC er að tapa 5-0, FIMM NÚLL, fyrir Accrington Stanley. (Accrington Stanley, who are they? Exactly!)

Ég fylgist líka spennt með Magna hérna í sjónvarpinu, reyndar eitthvað endursýnt, á mánudagskvöldum. Hér kemur alltaf "voting lines are now closed" þannig að ég þarf að finna eitthvað út úr því svo ég geti kosið kappann. Mér finnst hann langbestur þó ég sé reyndar hrifin af Dilönu líka. Get samt ekki alveg sett saman Á móti sól og Mötley Crue...

Núna er pressa maður! Ceri búin að eignast dóttur og Shirley með á leiðinni. Ég er svo vond kona að mig langar frekar að koma mér aðeins áfram í lífinu. Með núll stuðningshóp get ég kki séð hvurnig maður fer að því að eignast fleiri börn, vera í fullri vinnu og í fullu námi. Kannski er ég bara ógeðslega löt?

Já, ég mun sumsé hefja stærðfræði nám núna í haust, undirbúningur fyrir sjóntækjafræðina. Ég ætla að byrja á því að fá Dave til að hjálpa mér, hann er nú einu sinni stærðfræðingur, en ef mér finnst ég þurfa frekari hjálp þá get ég alltaf farið í framhaldskólann hér eftir áramót. Svo eru það inntökupróf í apríl og svo vonandi þriggja ára nám í sjóntækjafræði. Fyrirtækið mitt sponsorar það svo ég get unnið fulla vinnu með og þarf ekki að borga neitt. Í staðinn vinn ég hjá þeim í ár eftir útskrift. Að því loknu komum við heim. Já, ég er á heimleið. Ég er búin að vera hér í 3 ár rúm og enn finnst mér stundum allt voða erfitt. En nú þegar ég get litið á sjálfa mig sem stúdent erlendis, sem er á heimleið breytist allt. Núna er þetta bara gaman. Ég þarf að vera með plan annars fúnkera ég ekki. Eftir fimm ár ættum við líka að vera búin að sortera okkur fjárhagslega þannig að við getum komið heim og keypt hús og fellihýsi og verið eins og normal Íslendingar. Þetta finnst mér gott plan.

Við fórum í dag og keyptum okkur nýja þvottavél. Gamla vélin sem Kalli og Elsa fengu í brúðargjöf og ég keypti af þeim fyrir mörgum árum er búin að gefast upp. Mér fannst þetta sérstaklega skemmtileg innkaupaferð og leyfði sölumanninum að sýna mér allt það flottasta áður en ég benti á "special offer" vélina og sagðist ætla að taka eina slíka. ég ætla líka að kaupa mér eldavél þar sem ég ætla svo að taka með mér heim. Vá, svona geggjaða með gashringjum og tveimur ofnum úr stáli. Geggjuð.

Tveggja vikna sumarfrií í 35 stiga hita lokið og byrjað að rigna (guði sé lof!). Aftur í vinnu í fyrra málið. Gæti nú reyndar alveg gert viku í viðbót. Var ægilega sorgmadd þegar mamma og pabbi fóru heim en er núna komin með 4 ára plan svo allt er í fínasta lagi núna. Láki kallar á mat, meira um þetta síðar.

Við hjónin erum þá búin að vera gift í rétt rúmt ár og erum bara nokk ánægð með það. Við komum Lúkasi fyrir hjá tengdó á laugardagskvöldið og fórum út að skemmta okkur í fyrsta skipti í ár. Byrjuðum á rómantískum kvöldverði þar sem við héldumst í hendur, störðum í augu og andvörpuðum heilan helling í undrun og ánægju yfir ást okkar á hvort öðru. Við ætluðum svo að fara heim en ákvæðum á síðustu stundu að þar eð þetta var fyrsta tækifæri okkar að fara út í heilt á þá ættum við að nýta það betur. Og hvort við nýttum okkur! Ég hef bara ekki tjúttað svona í mannsminni, við dönsuðum og sungum og drukkum og djömmuðum, komum svo heim og spiluðum tónlist og sungum til 5 um morgunin. Ég bara man ekki eftir að hafa skemmt me´r svona vel ever.

Hér er enn sól og sumar, ég er alltaf að reyna að stússast í garðinum en gengur illa. Ég er núin að slá og er núna að reyna að reita arfa og fá einhverja mynd á garðinn en ekkert gerist. Ég er bara ekki með græna fingur. En ég er að minnsta kosti orðin dálítið brún. Betra en ekkert. Ein vika í viðbot í vinnu og svo tveggja vikna frí. guði sé lof, ég er orðin langþreytt eftir þessu fríi.

Fimmtu veikindin núna yfirstaðin (frunsan lafir reyndar enn, heldur dauðahaldi í efrivörina á mér), og ég fór í blóðprufu í dag til að tjékka á hvort ég sé með pláguna eða einhvern annan minniháttar sjúkdóm. Doktor Kendall segir mér að ég sé bara óheppin, og ég hugsa að það sé rétt hjá honum en hann vildi samt draga blóð og skoða málið. Sjáum til.

Ég er búin að finna gönguklúbb sem gengur um Wrecsam og nágrenni og er að skoða hvernig ég get komist að og farið með. Það held ég að væri gaman rölta um og skoða betur umhverfi mitt og styrkjast og hressast í leiðinni. Örugglega bara akkúrat það sem mig vantar.

Mamma og pabbi koma svo í heimsókn, eftir þrjár vikur akkúrat í dag. Ég er strax orðin nojuð, sé ryk og skít í hornum sem ég sá ekki áður, og garðurinn er frumskógur sem Rambó myndi skemmta sér í. Ryksuga og slá, það er það sem þarf að gera en ég hef mig ekki í það.

Mig vantar alminliga myndavel. Kannski ad eg geri verdsamanburd og skodi i frihofn i haust lika. Eg bara a engann aur!

Eg er nuna buin ad vera veik fjorum sinnum sidan i desember. Er ekki farid ad litast a blikuna. Aetla til doktors a morgun og spyrja hvort geti verid ad eg se ovon breskum gerlum og bakterium. Eda hvad se eiginlega i gangi. Frunsur hafa fylgt i oll skiptin. er ordin dalitid leid a thessu.

Talandi um myndir, nú finn ég hvergi snúruna sem ég þarf til að dánlóda myndum úr digivélinni (sem er biluð) og í tölvuna! Það bara virkar ekkert.

Ég sé á blogginum hennar mömmu að hún er svona smellfín, nýkomin úr nostalgíuklippingu, er eins og ekkert hafi breyst síðan hún var fimmtán. Gott mál ef maður er sáttur við fortíðina. Sjálf verð ég að segja að fortíðardraugar eru að angra mig. Ég fór nefnilega líka í klippingu um helgina. Sagði dömu að ég vildi hafa "hreyfingu" í hárinu, halda lengd en hafa svona meira "movement all round". Hún hófst handa og ég verða að segja að skelfingin greip mig æ sterkari tökum meðan ég gat ekki nema hjálparlaus fylgst með henni í speglinum. Og lo, and behold! Hver starir tilbaka á mig þegar skælbrosandi hársnyrtinn er lokin meistarastykkinu? Jú, minn gamli ven Eiki Hauks! Ég hélt að við værum skild skiptum en það er nú ekki svo. Ég er eins og ég var í 6. bekk í grunnskóla. Það er óþarfi að taka fram að ég læt ekki mynd fylgja. Góðar stundir.

Já, gleðifréttir miklar berast að sunnan, frænka og hennar slekti á leið til Madchester í frekara nám. Þvilík lukka að fá að hafa þau svona nálægt, við ætlum að sjá til þess að þau falli alveg fyrir öllu bresku og setjist hér að. Gefa þeim crumpets með smjöri og setja edik á frönskurnar þeirra, tala stanslaust um veðrið og og gefa þeim te að drekka í lítravís. Ætli að við verðum ekki svona eins og sveitavargurinn sem kemur í heimsókn í stórborgina, þau þurfa að útskýra vandræðaleg fyrir Mancunias að við séum (hvíslað) frá Veils! Já, Wrexham er víst ekki háborg mennta og menningar, við erum stolt af því að tilkynna að við vorum kosin önnur "roughest" borgin í Bretlandi. Geri aðrir betur!

Enn sól og blíða, og allir í stuði. Lukkan yfir mér alltaf hreint.

og ég gleymdi aðaðlatriðinu, að ári liðnu vil ég vera orðin garðyrkjukona, huga að garðinum mínum og hafa skepað þar reit fyrir mig og mína til að leika og slappa af í.

1. Eftir ár myndi ég vilja vera 80 kíló.
2. Eftir ár myndi ég vilja vera tilbúin til að byrja á D.O. námi eftir mikla stærðfræðiyfirhalningu.
3. Eftir ár myndi ég vilja sjá arkitekt teikna viðbyggingu á húsið mitt.
4. Eftir ár myndi ég vilja vera orðin manager.
5. Eftir ár myndi ég vilja að ég og Dave værum ekki alveg svona heimakær og meira tilbúin í að prófa nýja hluti.

Jæja, ætli ma´r verði ekki að segja eitthvað.

Ég keypti bókina "The no diet diet" rituð af ægilegum sálfræðingum sem hafa rannsakað og (réttilega) komist að því að megrunarkúrar virka ekki. Ég hefðu nú getað sagt þeim það. Manneskjan er prógrömmuð til að borða og að neita sér um eitthvað í lengri tíma gengur aldrei upp. Þeir tóku sem dæmi meðaltal af þeim sem höfðu prófað atkins kúrinn og 98% höfðu að ári bætt á sig 4.5 kílóum. Hvað um það. No diet diet kemru mat ekki neitt við heldur er verið að skoðað það atferli sem fær mann til að borða vitlaust og svo með nokkrum verkefnum getur maður reynt að breyta hegðunarferli sínu. Ég ætla að prófa, sjáum hvað setur.

Sonur minn sem skítur enn á sig og kann ekki að tala, kviekir á tölvunni, loggar inn á netið og nær í Bob the Builder síðuna og spilar tölvuleiki, allt án minnar hjálpar. Ég get ekki annað en horft með undrun og hryllingi hvað hann er klár. Það skýrir sem sé afhverju ég er oft sýnileg á msn en svara engu, hann leyfir mér ekki að nota lyklaborðið. Og ég fæ engann botní þetta skæp, tölvan mín aftengist netinu ef ég reyni að nota það. Bömmer.

Mikið var þetta nú annars fínn dagur. 25 stiga hiti og ég í fríi eftir hádegi. Ég fór og keypti nokkrar stuttbuxur á Lúkas og bol á mig. Ég er alltaf að verða ánægðari með að búa hérna (kemst reyndar sjálfsagt alrei yfir hvað ég sakan m+p mikið), ég er farin að segja breska brandara, og á sjálfsagt stutt í að setja edik á frönskurnar mínar. ég held að þetta séu góðar fréttir.

Annars þá komum við Púki heim í október í eina viku 9-16 okt. þannig að þið megi byrja ða plana partýið núna.

Svaka flott síðan Hörpu og Arnars með slædssýningu af Katrínu Sigríði. Ég er hætt að taka myndir af Lúkasi. Aðallega vegna þess að mig vantar almennilega digimyndavél, okkar er eiginlega búin að gefast upp, en einnig vegna þess að ég er svo hræðilega gleymin. Milljón sinnum og tvisvar á dag segir Dave við mig eða ég við hann "þetta var kódak móment" en samt náum við ekki í vélina. Búandi erlendis með afa og ömmu sem vilja myndir stanslaust. Ég ætti að skammast mín. Skamm.

Ég hef líka alltof miklar áhyggjur af Lúkasi held ég. Það er semsé komið í ljós að hann er frekar alvarlegt barn sem hefur mesta ánægju af því að velta hlutunum fyrir sér, púsla, lesa og teikna. Þegar við erum úti að leika þá vill hann ekki leika. Hann vill bara skoða hluti, sitja í grasinu eða rölata í göngutúr. Hann vill ekki hlaupa í hringi öskrandi, eða velta sér um eða hoppa í pollum. Ef hann verður skítugur á puttunum þá segir hann jökk og vill láta þvo sér. Ég hef að undanförnu reynt að fá hann til að gera allt ofantalið, en verð að gefast upp. Hann er bara ekki svona. Ég er bara svo hrædd um að hann sé með núll íþróttamann í sér, vilji helst bara sitja í friði og lesa bókina sína og verði smám saman eins og mamma og pabbi: akfeitur. Og fólk á eftir að horfa á okkur og kenna mér um. "Móðir barnsins gefur honum greinilega bara súkkulaði og franskar og fer aldrei með hann í hjólatúra." Og það er bara ekki satt. Eða er ég að búa til vandamál fyrirfram?

Já, ég sat sumsé heima á fimmtudaginn, komst ekki í vinnu vegna óveðurs. Að hugsa með sér! Hér var svona fallegt lag af hvítum jólasnjó, sól skein og glampaði á fannhvíta mjöllina en strætósamgöngur lögðust niður og skólum og leikskólum var lokað. Ég gat ekki að því gert en að finnast þetta dálítið merkilegt. Það er ekki eins og að þetta sé Ástralalía og snjór sé með öllu óþekktur. Nei við Láki sátum bara í bakgarðinum og bjuggum til snjókalla og grýttum snjóboltum í vegfarendur og komumst hvergi. Mér datt reyndar í hug að það er þá sjálfsagt óþarfi að senda með honum kuldastígvél og krappgalla í leikskólann, fóstrurnar senda börnin sjálfsagt ekki út af himinn er grár. Þvílík synd. Eins og það er gaman að veltast úti í snjó og riginingu ef maður er vel búinn. Best ég spyrji þær að þessu. Ekki nema von að bresk börn fitna núna á við ammrísk.