Þetta er búinn að vera góður dagur enn og aftur. Hingað kom sérlega kumpánlegur rafvirkji í morgun, þáði tebolla og eftir gott spjall um vexti, vaxtavexti, veðurfar og viðbit hóf hann störf. Setti upp ljósið yfir borðstofuborðið svo unun er á að líta. Mikið sem svona lagað gerir mig hamingjusama. Svo skundaði ég á fund hjúkku og hef enn lést um annað kíló. Betra var þó að hún lét mig fá lyfseðil í ræktina. Já, núna get ég farið í ræktina og rétt afgreiðsludömunni lyfseðil og þá borga ég £1 í stað fjögurra. Það munar nú um minna! Ég get því miður ekki stólað á Ceri og Shirley og þarf að finna mér leiðir til að fara sjálf en ég er nú svo uppnumin af bodyPumpinu að ég reyni nú að finna leiðir til að komast án þeirra. Aðalatriði dagsins var svo atvinnuviðtalið. Það er ómögulegt að segja hvernig gekk, mér fannst ég koma ágætlega vel fyrir en maður veit aldrei. Nú bíð ég bara átekta. Fingers crossed eins og við segjum hérna megin.

Og áfram heldur það. Þegar ég kom heim úr eróbikki (gaman en ekki jafn skemmtilegt og pumpið) beið mín bréf frá háskólanum þess efnis að ég hafi náð júlí prófinu! Ég var orðin vel nojuð, en þetta er greinilega allt að koma. Þetta framskrið af stuði heldur bara áfram.

Já, og góðir dagar verða bara betri. Hef greinilega tekið á því í gær því allir vöðvar eru með léttan sviða. Er búin að tala við rafvirkjann og hann kemur á mánudagsmorgun til að setja upp ljósið. Ég hef einnig þann dag verið boðuð í atvinnuviðtal hjá skattinum. Ég er hæstánægð. Við sjáum svo bara hvað setur með það. Já, það er deginum ljósara að maður þarf að vera í stuði og þá kemur meira stuð til manns.

Þetta er búinn að vera mikið svakalega góður dagur. Ég fékk borðstofuljósið sent og er himinlifandi yfir hversu vel mér tókst í valinu. Þarf nú bara að finna dag sem hentar mér og rafvirkjanum til að hengja það upp. Á milli þess svo sem ég fór með Lúkas í og úr skóla, skipti ég á rúmum, setti í tvær þvottavélar og hengdi upp, tók til, eldaði stroganoff, læknaði Lúkas af njálg, vaskaði upp og skrifaði eina ritgerð. Fór svo með Ceri og Shirley í líkamsrækt. Við ætluðum í legs, bums and tums, léttar æfingar fyrir konur á öllum aldri. Fannst fólkið sem var í salnum vera í dáltið góðu formi og af báðum kynjum. Merkilegra þó að þau voru öll með lyftistangir og enn furðulegra var þegar okkur var öllum rétt lóð. Kom fljótlega í ljós að við vorum staddar í bodyPump og var nú tekið almennilega á því. Mikið svakalega var þetta gaman. Hrikalega erfitt en gaman. Ekkert hopp og rugl bara tekið almennilega á því í takt við þungarokk. Mér hefur ekki liðið svona vel í langan tíma. Ritgerð og ræktin. Nú vantar bara að fá vinnu. Stuð maður, stuð!

Ég er núna ekki búin að vera í megrun í viku og glöggir lesendur taka ef til vill eftir að ég er búin að léttast um 2 kíló. 2 kíló jafngilda 14000 karólínum. Ég hef sem sagt endurgreitt 14000 karólínur inn á fituskuldina mína. Ég skulda sjö hundruð þúsund (700.000) karólínur sem ég vona að ég geti endurgreitt á næstu árum með að vera ekki í megrun. Ég er að vona að þetta sé ekki misskilningur en þessa viku er ég búin að vera á fullu í Pilates og hefur lítið langað í nammi. Ég sagði við sjálfa mig að ef mig langi í eitthvað gott þá bara fæ ég mér það en mig hefur bara ekkert langað til að borða. Skrýtið. Ekki getur verið að ég sé búin að leysa 27 ára gamlan vanda?

Jæja, hvort sem maður er feitur eða mjór þá verður maður nú alltaf að reyna að vera í stuði og það er það sem ég hef í hyggju að gera. Eins og áður hefur komið fram er ég alltaf að reyna að finna nýja vinnu, enda er ekki mikið stuð í vinnunni sem ég er í núna. Og viti menn, ætli að ég hafi bara ekki verið í atvinnu"prófi" hjá Skattinum í morgun. Svissaði frídegi til að komast í þetta og er bara vel spennt núna. Þetta var semsagt 3 lota í því að fá vinnu hjá Her Majesty´s Revenue and Customs, fyrst var próf á netinu, núna skriflegt próf á skrifstofunni hjá þeim og ef ég hef náð því þá verður mér boðið í viðtal. Ég hlakka til að sjá hvað gerist næst, fannst ganga vel prófinu en maður veit aldrei.

Ég er alveg í stuði með mataræðið. Ætla alveg að hætta í megrun, ætla aldrei framar að spá í þessu. Ætla bara að hugsa mig um í hvert sinn sem ég fæ mér eitthvað að borða. Og fara til hjúkku í vigtun. Halda áfram í Pilates enda finnst mér það gaman og fara með Ceri og Shirley til Plas Madoc í bodyPump. En ég ætla ekki að telja karólínur eða kaupa einn einasta matarsnefil sem heitir "diet", "light" eða "létt". Basta.

Ég hef margoft sagt að það liggi enginn sálrænn þáttur að baki ofáti mínu, mér finnst matur einfaldlega rosalega góður og á bara erfitt með að hætta. En það er orðið svo að ég verð eiginlega að skoða það mál aðeins betur. Ég hef aldrei verið jafnslæm og ég er núna. Ég hugsa stanslaust um mat, allt mitt líf snýst í kringum næstu máltíð, að versla í matinn og panikk ef það er ekki til "eitthvað gott." Þetta er búið að vera að ágerast eftir að ég flyt hingað út. Það er víst komið svo að ég þarf að athuga hvort ég sé að borða vegna heimþrár. Ef svo er þá verð ég að fara í að laga það. Ég get í það minnsta ekki haldið svona áfram, öll loforðin sem ég geri sjálfri mér og brýt svo, vonbrigðin og sjálfsfyrirlitning sem svo fylgir. Ég bara verð að ná tökum á þessu. Ég get þetta bara ekki enn einu sinni. Ég er alveg búin á því.

Ég hef alveg misst tökin á sjálfri mér. Hvað nú? Erase and rewind...

Jessss! Veraldargæðin fylla hjarta mitt þvílíkri hamingju að ég má vart mæla! Arne Jacobsen (knockoff) stólarnir komu loksins í dag eftir margra mánaða leit (þeir urðu að vera eins líkir upprunalegu stólunum og hægt var en á viðráðanlegu verði) og svakalegt vesen við að fá þá senda. Ég er svo grunnhyggin að þetta eitt að fá nýja stóla gerir það að verkum að ég verð ánægð með allt í lífinu. Hvað það er gott að og þægilegt vera svona einföld sál. Ég er svo búin að panta rafvirkja til að setja upp ljós yfir borðinu til að skapa "task lighting". Tvö svona hlið við hlið sem hanga lágt. Ef þið skiljið hvað ég á við. Þá verður borðstofan aðskilin frá stofunni með ljósum. Ég set að sjálfsögðu inn öppdeit á myndum þegar þau eru komin upp. Ohhhh ég get ekki beðið!

Ég á ekki að vera skrifa neina bloggfærslu, ég á að vera að skrifa ritgerð. Um BCG matrix. En mig langar ekkert til þess akkúrat núna, ég er enn ekki búin að fá að vita hvort ég hafi náð prófunum og get einhvern vegin ekki komið mér til vinnu. Þannig að ég sit hérna og skoða síðu eftir síðu af jólaskrauti. Já, þið heyrðuð rétt, jólaskraut. Ég er að skoða þemað í ár og mér sýnist að það sé best að hafa svona "country" þemuð jól í ár. Ég á fullt af fallegu svona dóti (takk Gréta, Rut, mamma og amma) og ég held að það fari svo vel í litla húsinu mínu. Betur en gull og súkkulaði jólin í fyrra. Já, það er ótrúlegt hvað manni tekst að eyða tímanum í þegar maður er að forðast ritgerðarsmíð.

Jæja, Láki byrjaði aftur í skólanum í dag, og er núna kominn í Ysgol Maes-Y-Mynnydd (Maæs í munnuþ) sem er "alvöru" skóli. Í fyrra var hann í nursery class sem er svona eins og að leyfa elstu börnunum í leikskólanum að vera í grunnskóla fyrir hádegi. Núna er hann hins vegar í reception og er allan daginn. Bara 4 ára og skipulagður dagur frá 8 til 4. Hugsa með sér. Hann fékk nýjan skólabúning sem mér finnst ekki jafn fallegur og búningurinn í fyrra en hann sjálfur var svo spenntur að hann var kominn í skóna klukkan 7 í morgun! Mér finnst enn eitthvað smá óþægilegt við þetta alltsaman, ég er enn ekki með kerfið hérna á hreinu einhvernvegin. Mér finnst ég alls ekki fá nægar upplýsingar og þegar ég leita eftir þeim virðist enginn geta svarað mér. Svona smáatriði eins og leikfimi. Ég var látin kaupa bol og stuttbuxur svo hann gæti farið í leikfimi en engu að síður er ég ekki með stundatöflu og veit ekki hvaða daga vikunnar hann á að fara með leikfimisdót með sér. Fyrir utan að hann getur enn ekki almennilega klætt sig. (Sokkar eru eitthvað að vefjast fyrir honum) Þetta reddast svo sem alltaf allt en samt...

Í öðrum fréttum þá er Dave 35 ára í dag. Ykkur er öllum boðið í velskt lambalæri á sunnudaginn í því tilefni.

The Evening Leader sem er dagblað okkar Wrecsam-búa slær því upp á forsíðu sinni í fyrradag að Wrecsam mælist sem einn feitasti bærinn í Bretlandi. Ég bað samstarfskonur mínar afsökunar á að vera hluti af vandamálinu, nóg er nú offitufaraldurinn að plaga velska að það er víst óþarfi að flytja spes inn fitubollur frá Íslandi. Annars þá er ég bara í góðum gír þessa dagana. Borða fullt af nammi en bæti það upp með að sleppa algerlega öllum mat. Þetta er einn skemmtilegasti matarkúrinn sem ég hef fundið upp á lengi. Hef sem sé ekkert lést, en bæti heldur ekki á mig. Fínt. Að öllu gamni slepptu þá fæ ég ekki tíma hjá hjúkku fyrr en að viku liðinni og vonandi að ég fari að taka mig á svona með því. Pilates á fullu og svo vonandi að ég fari að komast í spinning áður en langt um líður. Eða bara gleyma þessu. Mikið væri gaman að fá bara að gleyma þessu öllu í smá stund. Bara smá frí. Frá talningu og pælingu og samviskubiti og panikki og lygum og og og og og og...

Ætli maður sé bara ekki í svona ægilegu pönkskapi núna. Fann í þjóðarrembingsvímunni lag með Morðingjunum sem heitir Áfram Ísland og er núna að fíla þá í tætlur. Heyri svo mikla skírskotun í Dead Kennedys að ég verð bara 15 aftur og langar að kyssa Braga. Mikið var gaman að vera 15 ára. Pixies og Húnaver og sígarettur og bylting og svartar gallabuxur. Ég er nebblega hætt að hlusta á tónlist. Finn bara engan tíma. Er að sinna barni og námi og vinnu og eini tíminn sem gefst er rétt við uppvaskið. Ætla að innleiða smá pönk í uppvaskið.

Við liggjum nú öll í gubbupest aldarinnar. Láki reyndar búinn að jafna sig en við pabbi hans liggjum gjörsamlega í því. Ég hef nú bara ekki vitað annað eins. Ég var orðin sannfærð um að Bretland legðist svona illa í mig, mér finnst ég aldrei hafa verið eins oft veik eins og hérna, en fattaði um helgina að það er annar varíant í þessu. Lúkas. Þegar hann verður veikur þá verð ég veik. Hann fór í síðustu viku aftur á Toybox leikskólann og kom heim með þessa pest. Og við steinliggjum öll.

Lúkas kyrjar enn "Áfram Ísland" svona öðruhvoru, fáninn er enn uppi við og sjálf fæ ég enn kökk í hálsinn af stolti og þjóðarrembingi. Horfði á leikinn á BBC og það var spes að hlusta á hlutlausa lýsingu. Bretinn sem lýsti hélt því reyndar fram að ef hefði ekki verið fyrir ótrúlega markvörslu Frakka þá hefðum við unnið með yfir 30 mörkum. Hann vildi líka meina að þetta væri síðasta mót þessa franska liðs, þeir væru allir komnir vel við aldur en að íslenska liðið væri rétt að byrja. Ég vona svo að þjóðin haldi partý á miðvikudaginn og veri eins halló og uppfull af rembingi eins og mögulegt er, og fagni silfurliðinu eins og þeim hetjum sem þeir eru. Áfram Ísland!

Veit ekki hvort þetta er góð hugmynd. Var að sækja um verslunarstjórastöðu hérna...

Ég sæki um vinnur hægri vinstri sem stendur, man orðið ekki eftir hvað ég er búin að sækja um. Mér er orðið alveg sama hvað ég fæ, bara að ég geti gert eitthvað annað en það sem ég er að gera núna. Í fyrstu var ég að vonast eftir einhverju betra, þar sem ég gæti nýtt námið meira en núna er það þannig að mér er nokk sama hvað ég geri, bara að það sé eitthvað nýtt. Andrúmsloftið í vinnunni verður stanslaust verra, ég veir ekki alveg hvað gerðist en mér finnst eins og að verslunarstjórinn sé að panikka yfir slæmu árferði og taki það út á mér. Sem er ekki nógu gott, hún er ekki góður stjóri ef hún getur ekki frekar reynt að yfirfæra panikkið í kraft til að gera eitthvað nýtt og sniðugt til að selja meira. Hvað um það þetta er skítavinna og ég er svo overqualified að það er ekki fyndið og þar sem það er útreynt með að koma sér áfram í fyrirtækinu þá verð ég bara að kveðja. Basta.

Ég sveiflast því á milli ofsakvíða og ofsakæti. Hvað ef ég finn ekkert annað? Ég get ekki hætt því ég er búin að ráðstafa mánaðarlaununum fyrirfram og má ekki missa úr greiðslu. Í næstu andrá er ég komin á flug með að ímynda mér mig í því starfi sem ég er að sækja um í það og það sinnið.

Að öðru leyti er ég svo ekki alveg að takast á við mataræðið. Er enn að maulast með Íslandsblús og fer í Marks og Spencer í hádeginu og kaupi mér flapjack. Þetta kemur allt með kalda vatninu.

Það er alltaf gott að vera í sínu húsi, það erum við Láki sammála um. Mér fannst hinsvegar sérlega erfitt að koma heim í þetta sinnið. Aðallega vegna þess hve ósátt ég er í vinnunni. Ég fæ hreinlega gubbupest við tilhugsunina um að fara aftur í vinnu. Og það er ómögulegt að líða þannig. Ég er mest ósátt vegna þess að ég sá draumadjobbið auglýst á Íslandi. Talsmaður fyrir LÍÚ. Akkúrat það sem ég vil gera. Það er semsé ekkert sem heldur mér hér lengur. Ef ég fæ ekki betri vinnu á næstu 2, 3 mánuðum þá er ég farin. Eins og Dave sagði þá er það bara hans vegna sem við erum hér og hann er flytjanlegur. Mig langar bara svo til að hafa aðeins skemmtilegri ferilskrá til að fara með heim í ofanálega við námið. Ég er búin að sækja um tvær spennandi vinnur núna og bíð átekta. Sjáum hvað setur.

Og já. Ég þarf að byrja upp á nýtt í betra mataræði lífstílnum. Hann lifði Íslandsförina ekki af. En engar áhyggjur, það kemur allt aftur. Ég er byrjuð aftur á fullum krafti. (Um leið og ég er búin með þennan lakkríspoka...)

Ps. Ég fékk annað c fyrir 3 ritgerðina. Fín fræðimennska en hroðvirknislega unnin. Veit upp á mig sökina þar. Bíð enn eftir prófseinkunn.

Við Dave erum núna búin að fá að vera ein heima heila helgi en Láki fór til Íslands með ömmu og afa á föstudagskvöld. Eins ljómandi og þetta er þá sakna ég hans smávegis og hlakka til að sjá hann aftur á morgun. Ég er svo náttúrulega ægilega spennt að komast smá til Íslands. Vonandi að ég nái að hitta sem flesta og gera sem mest. Svo verður líka spennandi að sjá hvernig mér gengur að telja karólínur á meðan ég er í fríi. Ég vorkenni Dave smávegis en hann fær ekkert sumarfrí í ár og þarf að bíða hérna einn heima á meðan við Láki skemmtum okkur á Íslandi. Að sumu leiti er gott að fá að vera bara ein og tala íslensku án þess að hafa áhyggjur af því að hann sé að skemmta sér og sé ekki einn úti í horni en á hinn bóginn finnst mér ekki gott að vera í burtu frá honum lengi. So see yous later!

Það gat ekki verið að það stæði lengi; allt sem getur farið í rugl er komið í rugl; matur og svefntími. Nú er bara að sanna að ég geti komið þessu aftur á réttan kjöl áður en ég fer alveg yfir strikið. Núna þarf ég að hugsa eins og grönn manneskja.