Maður er bara rétt ókominn til landsins...búin að pakka og er að reyna að fá mér kríu áður en við leggjum af stað. Sjáumst um 3 á morgu. bjútífúl!

Ég verð þrítug á morgun. Ég er ekki alveg tilbúin, er ekki búin að gera allt sem planað var fyrir þann aldur. Reyndar er það bara eitt sem ég á eftir að gera. Ákveða hvað ég vil verða þegar ég er orðin stór. Og því miður þá finnst mér einhvernvegin eins og ég verði stór á morgun. Í fyrsta sinn á ævinni er ég ekkert sérstaklega spennt fyrir afmælinu mínu. Engin plön, ég er að vinna bæði á morgun og laugardag og ég er búin að fá áfmælisgjöfina frá Dave. Dekurdag á Lavender Beauty House sem var algjört æði. Þrítug. Úff.

Jæja þá er nú að koma mynd á húsið, flest allt komið á sinn stað, bara eftir að mála, setja upp sturtu, skipta um eldhúsinnréttingu, rífa niður garðhúsið, laga þakið á skúrnum... en það hlýtur allt að koma svona smám saman.

Ég og Lúkas vorum rétt í þessu að koma úr bænum, lukum við jólainnkaupin á mettíma og á met"budget". Engar gjafir dýrari en 2 pund fimmtíu sem hlýtur nú að vera nokkuð gott. Ég er að vona að fólk taki velviljann fram yfir verðlag og fyrigefi mér hvað ég ér lásí í ár. Ég var jú að kaupa hús og er pyngjan því dálítið létt.

Ég er orðin hálfóþreyjufull eftir jólunum. Það verður svo frábært að koma heim. Ég er reyndar líka strax farin að kvíða að fara aftur heim (flókið þetta heima hér og heima þar), þetta er svo ofboðlsega stuttur tími sem við höfum. Hver mínúta verður nýtt til hins ýtrasta.

Ég ætla að hengja eina mynd upp í viðbót og skipta svo á bleyju.

Við erum flutt. Og ég er svo bissí að ég hef ekki tíma til að skrifa. Léleg eða hvað?

Svo gerist allt í einu: við fáum afhenda lyklana að húsinu okkar nýja á miðvikudaginn. ég er reyndar í Birmingham akkúrat þá, fer núna á mánudag og verð fram á fimmtudag. Lokahlutinn af þessu starfsþjálfunarnámskeiði og ég er ekki í stemningu fyrir því núna en það þýðir launhækkun og maður rífst ekki við það. Fjórir heilir dagar án þess að knúsa Láka og kyssa Dave. Ekki spennandi tilhugsun. Ég er svo reyndar í fríi föstudag og laugardag þannig að föstudagur fer í pakk og svo erum við búin að panta flutningabíl á laugardag. Eftir viku verð ég sumsé í míns eigins húsi með parketi á gólfi og stórum garði. Hvílíkur lúxus!

Jól 2004 á Íslandi. Júhú! 22.-28. des verðum við litla fjöslkyldan á Íslandinu góða. Hlakka ég til jólanna, ójá, ójá.

Við erum að fara með Lúkas til Liverpool í dag til að hitta ofnæmissérfræðing. Ég er því í fríi í dag og það er nú alltaf dálítið gott. Það verður nú líka örugglega gaman að kíkja á Lifrarpoll, ég hef enn ekki komið þangað og þó við höfum ekki mikinn tíma til að líta í kringum okkur þá getum við örugglega skoðað eitthvað smá. Annars þá hef ég svo í hyggju að taka lestina þangað einn daginn í svona dagsbæjarferð. Best að bíða þar til að mútter mamma kemur í heimsókn og við getum skoðað Bítlaslóðir.

Ég er búin að ákveða að verða ekki hálfsdagskelling, það hentaði ekki nógu vel. Verlsunarstjórinn vildi fá einhver loforð um sveigjanleika sem ég get ekki lofað með lítið barn. Ég meina hver getur sagt að hann geti komið í aukavinnu hvenær sem er þegar lítið barn er á heimilinu? Mér fannst hálfósanngjarnt að krefjast þessa af mér. Auðvitað myndi ég reyna að koma ef hún þyrfti á mér að halda svona óvænt en henni fannst ég ekki vera með nógu örugga barnapíu. Þetta er ekki alveg sanngjarnt vegna þess að hinar kellingarnar vinna ekki yfirvinnu og engin þeirra á ung börn. Þær bara neita að mæta og það er bara þannig. Þannig að ég get ekki alveg séð afhverju ég þurfti að lofa einhverjum ófyrirséðum aukatímum en svona er það nú. Ég sagðist því bara halda fullu vinnunni og sjá svo til síðar. Ég nota bara þann litla tíma sem ég hef með Láka mjög vel.

Hvernig er það á Íslandi núna, eru unglingarnir reykjandi og blótandi og almennt að haga sér illa? Mér líst nefnilega ekkert á unglingana hérna. Stelpurnar eru druslulegar og eignast fyrsta barn svona um og upp úr fjórtán ára. Strákarnir drekka og reykja hass og slást um helgar svona bara að gamni sínu. Þau sitja í strætó og blóta sig blá í framan og þykjast vera stórkallar. Verst finnst mér hvað þau eru ofbeldisfull. Hér eru stanslausar fréttir um slagsmál hingað og þangað og allt virðist eitthvað svo tilgangslaust. Mér varð um og ó um daginn egar ég var að bíða eftir strætó og hópur unglinga réðst inn og byrjaði að reyna að brjóta rúður og rífa niður ruslatunnur. enginn aðhafðist neitt til að stöðva þau enda allir dauðhræddir við þau. Ég vil ekki að Lúkas minn verði svona. get ég stöðvað það með því að ala hann vel upp eða er jafningjaþrýstingurinn of mikill. Á ég bara að flytja með hann heim í öryggið á Íslandi, eða er þetta eins þar?

Ég er að skoða það í nokkurri alvöru að verða hálfsdagskelling. Það kemur nefnilega í ljós að ég spara mismuninn með því að senda þá Láka ekki í pössun. Kemur nokkurn veginn út á eitt. Það væri nú aldeilis næs maður, vinna bara þrjá daga í viku og geta stússast með beibímús hina dagana. Og njóta lífsins aðeins. Er ég ekki alltaf svo lukkuleg?

Og nú gerist loks eitthvað í húsakaupum, við erum að fara á föstudag að skoða yfir samninginn þannig að nú ætti að fara að glitta í dagsetningu. Þannig að ég er aftur farin að hugsa um gardínur og annað þessháttar.

Mér skilst að pabbi sé búinn að panta prest og kirkju 9. júlí næstkomandi og ekkert sé eftir nema að plana eitt stykki brúðkaup. Við Dave vorum að skoða allt dæmið í gær og erum í smá vafa um að okkur takist að gera þetta allt saman og eiga fyrir þessu en erum samt ákveðin í að reyna okkar besta. Eins og ég sé þetta fyrir mér þá á þetta að vera skemmtilegt partý. Verst er að eins og allt er núna þá náum við í mesta lagi að eiga inni u.þ.b. tveggja vikna frí. Sem þýðir að ég get ekki bæði gift mig og mætt í brúðkaup Rannveigar vinkonu minnar. Synd.

Ætti ég núna að vígja pönnukökupönnuna mína fínu?

Mikið langt síðan ég skrifaði síðast. Það er eitthvað að hamla mér þetta daglega líf mitt sjáiði til. Merkilegt alveg hreint, maður lifir bara lífinu og einhvern vegin þá gerist ekki neitt svosem en samt eru allir dagir uppfullir af allskonar ævintýrum og veseni: barnauppeldi og litlum atvikum í vinnunni, pælingum og ákvörðunum um hitt og þetta. En einhvernvegin þá er ég hætt að pæla svo mikið í hlutunum, þeir gerast bara núna án þess að ég þurfi að velta öllu fyrir mér svo mikið. Og með því fylgir að ég nenni ekki að skrifa. Og svo hef ég heldur ekki tíma. Lúkas er farinn að skríða út um allt og það er ekki hægt að líta af honum í eina sekúndu. Hann vill bara leika sér í rafmagnstækjum og öðru sem er ekki hollt fyrir ungabörn.

Ævintýraleg för þollarana hingað til Wrexham lengdist aðeins vegna botnlangakasts og spítaladavalar Helgu. Við skemmtum okkur samt mjög vel, borðuðum, drukkum, töluðum og versluðum, alveg eins og planað var. Eyddum bara spjalltímanum á spítalanum. eftir situr þó heimþráin hjá mér. Það er alltaf voða erfitt þegar fólk fer aftur him, hér verður allt voða tómlegt og skrýtið um stund. Ég jafna mig svo og allt fer aftur í sinn vanagang. En þessi síðasta vika er búin að vera voða erfið, bæði fyrir mig og fyrir Dave sem fær samviskubit yfir þv´ðiað vera að halda mér hérna. Mig langar voðalega til að koma heim en get ekki fengið frí í vinnunni eins og er.

Að morgni til í Veils. 

Einn kúnnanna okkar í dag og ég áttum langt spjall. Hann er pólverji sem er búinn að búa í Veils í 60 ár. Kom hingað fyrst 1940, þá 18 ára gamall, til að berjast með Bretum í stríðinu. Giftist svo velskri stúlku í óðagoti 1943 og fór aldrei aftur heim. Hann var svo óheppinn að vera skotinn þrem dögum fyrir stríðslok og er búinn að vera haltur síðan. Hann sagði mér að hann væri landlaus. Eftir þetta mörg ár væri hann ekki pólverji lengur og hann væri svo sannarlega ekki Breti. Hann sagði mér að það væri bara fínt, landamæri skapi bara stríð. Ég er samt búin að vera með hnút í maganum síðan ég hitti hann; ef ég verð hér að eilífu tapa ég þá Íslandi úr mér? ég vil ekki verða breti. Eða er ég með úreldar hugmyndir um þjóðerni?

Hálfvelski/hálfíslenski sonurinn minn þýtur nú um allt á rassinum, hálfskríður, hálfýtir sér áfram en á undraverðum eldingarhraða. Líttu af honum í sekúndubrot og hann er að hella kaffibollanum sem var skilinn eftir á stofuborðinu yfir vídeótækið. Eða rífa símasnúruna úr sambandi. Eða tæta í sundur bækurnar okkar. Merkilegt hvað ég hljóma stolt af honum?

Við fáum svo bréf núna nánast daglega frá lögfræðingnum, hann lætur okkur vita hvað er að gerast í húsakaupunum. Margt og mikið, en ekkert sem bendir til undirskrift samninga eða tilkynning um neinar dagsetningar. Mest virðist þetta vera með landarmerki og kolanámur að gera. Húsið er það gamalt að það er flókið að fá staðfest hver á hvað og hvað tilheyrir og svoleiðis.

Svo er það bara að bíða eftir næstu helgi og heimsókninni frá Þollurunum. Jei! Rauðkál og remúlaði!

er heartbroken. fékk ekki vinnuna.

Ég fann uppskriftasíðu á netinu sem segir að í stað eggja megi setja vatn, matarolíu og matarsóda í hvað sem er. Lúkas má ekki borða egg þannig að ég er að reyna mig áfram með þetta í eldamennsku og bakstri. Það er með þetta eins og annað, maður tekur ekki eftir því hvað maður notar þetta mikið fyrr en það er orðið bannað.

Ég bíð spennt eftir að heyra frá Careers Wales með vinnuna. Þau sögðust myndu hringja og láta vita á morgun. Fingers crossed eins og við segjum hérna megin. Ég er búin að mála mig út í horn í gleraugnabúðinni, ég er svo spennt eftir að fá eitthvað annað að ég er búin að gera gleraugna vinnuna leiðinlega fyrir sjálfri mér. Ég vakna á morgnana og reyni að "choose my attitude" en það virkar ekki alltaf. Merkilegt hvað maður ræður miklu sjálfur um hvernig manni líður.

Þessi síða mín er farin að valda höfuðverk, það birtist ekkert af því sem ég skrifa. Anyhoo, ég er sumsé nýkomin frá Birmingham, var þar í þrjá daga á námskeiði þar sem ég lærði allt um gleraugu. Það var svaka gaman, ég hitti fullt af skemmtilegu fólki og lærði heilmikið. Kom svo heim og fór í vinnuna á laugardag og gat ekkert notað af því sem ég lærði. Týpiskt. Hvað um það ég er nú reyndar að vona að ég úrfi ekki að vera þarna mikið lengur, ég er á fullu að sækja um aðrar vinnur. Ég er ekki mikil sölumanneskja it seems.

Mikið var erfitt að vera án Lúkasar svona lengi. ég kópaði alveg án Daves þó ég hafi saknað hans en Lúkas, mamma mía! Á föstudeginum var eins og að einhver hefði skorið af mér handlegginn. Ferlegt.

Látum oss nú sjá hvort þetta birtist.

Ég er farin til Birmingham á námskeið og verð þar næstu þrjá dagana. All expenses paid, en hálfömurlegt að hugsa til þriggja daga án kallanna minna. Úff.

MIg dreymdi rottur í nótt. Milljón rottur í yfirgefnu húsi og ég átti að veiða þær. Ég náði svo yfirrottunni og snéri úr hálsliðum. Hvað þýðir það eiginlega?

Sonur minn á leikfangasíma sem hann er mjög hrifinn af, og getur setið tímunum saman við að fikta í. Síminn er svona Platónsk prótótýpa af síma, sími eins og símar eiga að vera. Nema reyndar að þessi er á hjólum líka. Hvað um það. Síminn sem er á heimilinu er þráðlaust apparat, minnir frekar á fjarstýringu en síma. Engu að síður þá tók ég eftir því gær að Lúkas bar alltaf tólið á leikfangasímanum sínum upp að eyranu, og reyndi að hlusta eftir hljóði og sagði svo öðruhvurju "boouuhhh" í tólið. Hvernig í ósköpunum stendur á þessu? Ef síminn á heimilinu er nútímagræja, hvernig veit þá barnið að svona notar maður gamaldags síma eins og hann á? Er í alvörunni innprentuð mynd af "frumsímanum" í heilanum hans? Er þetta ekki dálítið merkilegt?

Góðar fréttir að heiman, Þollaragengið á leiðinni í heimsókn og eru víst búnar að panta sér miða fyrstu helgina í október. Get varla beðið, vonandi bara að við verðum flutt áður en þær koma svo þær geti séð nýja húsið. Við erum enn ekki búin að fá neinar dagsetningar, lögfræðingarinir enn á vinna við "searches" sem þýðir að þeir eru að kanna hvort t.d. það sé nokkuð gömul kolanáma í bakgarðinum sem húsið gæti dottið ofan í. Já, ekki hlæja, Wales er allt sundurgrafið og annað eins hefur nú víst gerst!

Ég gaf mér svo loks tíma til að setja inn nokkrar myndir á myndasíðuna mína, að sjálfsögðu allar af Lúkasi enda aldrei fæðst annað eins barn og hann! 

Ég er núna búin að vera í fríi í tvo daga og tókst að gera akkúrat ekki neitt. Sem var akkúrat það sem ég vildi gera. Ég hnuðlaðist með Láka, fór í göngutúr, og bakaði eina brúnköku. Og letin teygjir sig í bloggið.